Patriotyzm

Patriotyzm
Patriotyzm pochodzi od łacińskiego słowa patria, czyli ojczyzna. Polskie tłumaczenie jest jak najbardziej pasujące, gdyż słowo patria pochodzi od słowa pater czyli ojciec. Zatem patriotyzm to miłość do ojca, do tego co było lub jest ważne dla ojca, dla ojca mojego ojca, i poprzedzających go ojców, czyli naszych przodków. Patriotyzm to miłość do kraju, w którym się urodziłem, lub w którym urodzili się moi ojcowie, dziadkowie, pradziadkowie, ze świadomością, że do dziś czerpię, korzystam z tego co oni po sobie pozostawili. Będąc patriotą doceniam spuściznę ojców, i biorę za nią odpowiedzialność, aby, sam stając się ojcem, przekazać kolejnym pokoleniom to co najcenniejsze, i nauczyć ich rozwijać te wartości.
Aby móc kochać ojczyznę trzeba ją poznać. Każda miłość zaczyna się od poznania. Stąd warto poznawać wszystko to co dotyczy ojczyzny: jej historię, przyrodę, geografię, osiągnięcia naukowe, gospodarcze, itp. Dzięki poznaniu może rodzić się większa i pogłębiona miłość. Wycieczki krajoznawcze są do tego okazją, podobnie jak czytanie literatury ojczystych autorów czy zwiedzanie muzeów upamiętniających ważne dla ojczyzny momenty historyczne. Warto także pamiętać o świętach narodowych, zwyczajach kulinarnych związanych z danymi wydarzeniami, itp. Wszystko to tworzy spójną całość, która daje nam tożsamość, poczucie więzi, spokój i pewność w postępowaniu. Wiem kim jestem i dokąd zmierzam. Wiem jakie są zagrożenia i jak się bronili przodkowie, a zatem potrafię również przeciwdziałać atakom, które mogą wystąpić.
Ciekawe, że do dziś używamy słowa pochodzącego z łaciny „patriotyzm”. Dlaczego? Dlatego, że Polska była i jest od dawien dawna w kręgu cywilizacji łacińskiej. Cywilizacja to pojęcie szersze niż kultura, choć ma wiele wspólnego. Cywilizacja to system wartości. Kultura to ich szczegółowe zastosowanie. Dlatego wewnątrz łacińskiej cywilizacji są różne kultury, w tym polska, czy włoska. Prawdą jest jednak, że od zarania dziejów – czyli od powstania państwa Polan – nasz kraj był pod wpływem cywilizacji jaką na Półwyspie Iberyjskim stworzono jeszcze w starożytności. Polska znalazła się w kręgu łacińskim w dużej mierze dzięki kontaktom związanym z Kościołem Katolickim. Już pierwszy nasz władca, Mieszko I, przyjął chrzest Kościoła Katolickiego, łacińskiego, i do dziś Polska jest krajem, w którym większość osób należy do Kościoła łacińskiego, który też czasami nazywamy Kościołem rzymsko-katolickim, podkreślając, że to Rzym jest stolicą Kościoła, gdyż tam mieszka Ojciec Święty. Ta przynależność do Kościoła Katolickiego, rzymsko-katolickiego, została mocno złączona z tożsamością Polaków. Wybór Karola Wojtyły, Jana Pawła II, jest niejako scementowaniem Polski z Rzymem. Od tego momentu Polska jeszcze silniej patrzy na Rzym i czuje się z nim związana.
Wraz z przyjęciem chrztu Polacy przyjęli także kulturę łacińską, jej język, muzykę, styl architektoniczny, system prawa, itp. Do dziś dzień możemy w Polsce oglądać pozostałości po tych pierwszych wytworach polskiej kultury będącej pod wpływem cywilizacji łacińskiej, jak choćby hymny czy budowle (Gaude Mater Polonia; Strzelno, Tyniec, itp.) Do dziś dzień używamy języka, który powstał w tamtych czasach.
Aby patriotyzm mógł się rozwijać jest potrzeba świadomej obecności ojców, którzy swoim dzieciom przekażą najcenniejsze wartości.
Tyle powiedziano już o ojcach, ale nie można zapominać o matkach. Miłość do ojczyzny, choć w nazwie niesie przypomnienie ojcostwa, równie dobrze mówi o macierzyństwie. Wszak przez wieki matki wielokrotnie dawały dowód tego, że potrafiły bronić i przekazywać miłość do tego wszystkiego co było i jest spuścizną naszych rodziców.
Wszystkim tym, którzy przyczyniają się do wzrostu patriotyzmu, dbają o przekazywanie młodym wartości przodków należy się wdzięczność i chwała.